Interne nieuwsbrief

Tristan Forde (5) rekent op een veilig product

De vijfjarige Tristan Forde is de eerste patiënt in de Ierse republiek die legaal medicinale cannabis krijgt toegediend. Daar hebben zijn ouders John Forde en Yvonne Cahalane een lange, intensieve strijd voor moeten voeren. Het is het waard geweest, want niet alleen zien zij hun zoon nu ‘gewoon’ opgroeien, ondertussen is ook een ontwikkeling in gang gezet waarbij de Ierse overheid onder strikte voorwaarden toestaat dat patiënten beschikking hebben over medicinale cannabis. Sinds begin 2016 betrekken John en Yvonne cannabisolie bij de Transvaal Apotheek in Den Haag.

Tristan (geboren in 2013) lijdt aan het Dravet-syndroom; een ernstige vorm van epilepsie die nauwelijks behandeld kan worden en waarbij de levensverwachting van patiënten doorgaans niet erg hoog is. Tristan had circa twintig ernstige epileptische aanvallen per dag en moest continu worden bewaakt, want epilepsie kent het risico van Sudden Unexpected Death in Epilepsy (SUDEP). In 2015 waren de aanvallen in aantal en hevigheid zo ernstig dat Tristan stopte met lopen en niet meer praatte. Niet veel later begon hij te vallen; plotselinge aanvallen waarbij hij letterlijk tegen de grond sloeg om even later weer bij te komen. Het betekende dat John en Yvonne alle scherpe hoeken en randen in het huis moesten afdekken en dat Tristan zelfs een helm moest dragen om hem te behoeden voor hoofdletsel. “Los van het gevaar van hoofdletsel wisten we ook dat al die epileptische aanvallen tot hersenschade leiden”, zegt Yvonne, die tegelijkertijd weinig vertrouwen had in de enorme hoeveelheid medicatie die Tristan dagelijks kreeg. “Al die medicatie maakte van Tristan een zombie. Hij at, hij sliep en had aanvallen die soms twintig minuten tot een uur duurden. En ondertussen hielden wij hem dag en nacht in de gaten, terwijl Tristan’s oudere broer Oscar ook zorg en aandacht nodig heeft. De vooruitzichten waren erg somber.”

Wetenschappelijk verantwoord

Via diverse kanalen vernamen John en Yvonne dat bij behandeling van epilepsie in Canada en de Verenigde Staten goede resultaten werden geboekt met cannabis. Yvonne las zich uitvoerig in en zocht contact met dr. Orrin Devinsky in de VS en dr. Raphael Mechoulam in Israël, die allebei een voortrekkersrol vervullen in het wetenschappelijk onderzoek naar medicinale werking van cannabis. Via via kwamen John en Yvonne op het spoor van meerdere artsen en families in Noord-Amerika, die goede ervaringen met het gebruik van medicinale cannabis hadden. En ze hoorden van een medisch onderzoek in Colorado, waar Tristan aan deel zou kunnen nemen. Ondertussen was een compleet medisch team rondom Tristan opgetuigd, dat alles in het werk zette om medicatie op basis van cannabis voor het jongetje medisch verantwoord en legaal beschikbaar te krijgen. Yvonne: “We hadden al wel in de gaten dat er allerlei wilde verhalen over cannabis als medicijn de ronde deden. En zelf-medicatie is in onze optiek geen optie. Onze insteek was vanaf het begin; legaal en wetenschappelijk verantwoord. Want we wisten ook dat dat de enige route is waarop je zorgprofessionals en de overheid mee kunt krijgen. Want we wilden uiteindelijk toestemming om Tristan legaal van medicatie te voorzien.”

Eind december 2015 vertrokken Yvonne en Tristan naar Colorado, waar ze vervolgens een jaar gescheiden zouden leven van John en Oscar. “Geen makkelijke tijd, maar de resultaten waren verbluffend”, herinnert Yvonne zich. “Voor Tristan was een olie ontwikkeld – die we Tristan’s Tonic noemden – waarmee de aanvallen drastisch afnamen en ook veel korter duurden. Die olie kon niet worden geëxporteerd, dus wilden we – voordat we terug naar Ierland zouden gaan – een minstens zo goed alternatief in Europa vinden. Legaal en op basis van het behandelplan dat inmiddels voor Tristan was gemaakt.”

Transvaal Apotheek

Daarbij was het van belang dat Tristan olie kreeg van constante kwaliteit. Het moest bovendien olie zijn die altijd beschikbaar is. Dat stelt eisen aan de producent van zowel de medicinale cannabis als de olie. Via via kwamen John en Yvonne uit bij de Transvaal Apotheek in Den Haag, waar op basis van de verschillende gestandaardiseerde Bedrocan-variëteiten op ‘magistrale’ wijze olie wordt gemaakt. Ook voor Tristan werd een olie samengesteld, die hij sinds eind 2016 krijgt toegediend. Het betekent wel dat John en Yvonne eens in de drie maanden vanuit Ierland naar Den Haag moeten reizen om de olie op te halen; een exercitie waarvoor speciale vergunning is verleend want ook in Ierland vallen cannabisproducten onder de opiumwet. Na de nodige strijd kregen John en Yvonne toestemming om de olie vanuit Nederland te mogen importeren en inmiddels is – na nog meer inspanningen – ook een vergoeding in de kosten geregeld.

Inmiddels zijn we twee jaar verder en gaat het heel goed met Tristan. Het aantal epileptische aanvallen is met tachtig tot negentig procent teruggebracht. De medicatie is voor het grootste deel afgebouwd en Tristan ontwikkelt zich als ieder ander kind. Het gezin Forde krijgt nu ook weer de kans om zich op alledaagse dingen te richten, al blijven John en Yvonne steun en toeverlaat van andere patiënten (jong en oud) en zetten ze zich onvermoeibaar in voor de legale beschikbaarheid van gestandaardiseerde medicinale cannabis die volgens farmaceutische kwaliteitseisen wordt geproduceerd. Daarin wordt voorzichtig winst geboekt. Maar de grootste winst loopt thuis rond. “We komen eindelijk tot rust en krijgen de kans om te zien wie Tristan is; hoe hij zich als mens ontwikkelt”, schetst Yvonne de situatie. “Hij is bezig met een inhaalslag, maar we zien dat hij een vrolijk, leergierig kind is, met hoop op een fijne toekomst.”

“GMP is onderdeel van je werk”

Voor Bennie Arntz en Gaby Arends heeft GMP niet veel geheimen meer. Ze zijn inmiddels (ruim) meer dan drie jaar werkzaam bij Bedrocan Nederland en hebben ervaren hoe de goede manieren van produceren geleidelijk in het gehele productieproces zijn ingebed. “Dat was in het begin wel even wennen”, erkent Bennie. “Plotseling moesten bepaalde werkzaamheden anders uitgevoerd worden, werden kledingvoorschriften aangescherpt en kwam er ook behoorlijk wat papierwerk bij kijken.

Het klonk destijds allemaal logisch, want er werd ook uitgelegd dat Bedrocan Nederland inmiddels was uitgegroeid van een kweekbedrijf naar een producent van een farmaceutisch product. Een product dat van de hoogst mogelijke kwaliteit en absoluut veilig moet zijn voor patiënten. Dan weet je ook wat de noodzaak is van GMP. Inmiddels is de manier van werken niet meer te vergelijken met de situatie in 2014. Toen kon je nog wel eens iemand in spijkerbroek en t-shirt op de werkvloer tegenkomen. Dat is nu ondenkbaar.”

“Je moet het ook niet ingewikkelder maken dan het is”, vult Gaby aan. “We willen in het productieproces – van stek tot eindproduct – alles kunnen herleiden, zodat je eventuele fouten kunt opsporen en ervoor kunt zorgen dat die in de toekomst niet meer opduiken. Dus moet je je aan werkvoorschriften houden; steeds op dezelfde manier werken en altijd noteren wat je doet. Dat je daarbij ook verantwoordelijkheid draagt voor een schone, veilige werkomgeving is niet meer dan logisch, lijkt me.”

Hoewel GMP voortdurend verbeteracties met zich meebrengt, is het werken volgens farmaceutische voorschriften voor Bennie en Gaby inmiddels vast onderdeel van het werk. Gaby: “ We zijn er geleidelijk mee aan de slag gegaan en je mag gerust zeggen dat GMP voor ons en de collega’s op A2 inmiddels vast onderdeel is van het werk. We doen wat we moeten doen en zijn ook niet bang om elkaar bij de les te houden als dat nodig is. Bovendien trekken we bij de teamleiding aan de bel als we iets tegenkomen waarvan we vermoeden dat het niet klopt. Met het idee van een veilig eindproduct in het achterhoofd is GMP een kwestie van logisch nadenken over wat je doet en waarom je dat doet. En waar je het proces eventueel kunt verbeteren. Het is, kortom, onderdeel van je werk.”

“Verandering moet wél verbetering zijn”, voegt Bennie toe. “We lopen nog wel eens tegen praktische zaken aan, die volgens ons logischer zouden kunnen. Over schoonmaakprocedures of het werken met gevaarlijke stoffen bijvoorbeeld, maar ook over praktische zaken zoals het aanbrengen van extra zwenkwielen op het rollend materieel. Die voorstellen melden we aan de teamleiding, zodat zij kunnen kijken of het volgens de richtlijnen kan worden aangepast. Dat heeft al de nodige verbetering opgeleverd. En het toont ook het belang van goede samenwerking tussen productiemedewerkers, teamleiding en kwaliteitsmedewerkers aan.”

Even voorstellen… Bob Vos

Hoewel deze rubriek gebruikt wordt om nieuwe gezichten in onze organisatie te laten zien, behoeft Bob Vos nauwelijks nog enige introductie. Namens het IT- en bedrijfsadviesbureau Andante heeft Bob de afgelopen jaren al vele ICT-vraagstukken voor Bedrocan opgelost en veel medewerkers kennen hem inmiddels.

De sprong van Andante naar Bedrocan is voor Bob dan ook geen heel grote; hij kent de organisatie, het product én de processen en dat geeft hem voorsprong in zijn nieuwe rol als IT-verantwoordelijke. In die rol zal hij als architect van de IT-processen binnen Bedrocan fungeren. Hij is actief als systeembeheerder, maar zal de aandacht met name richten op het opzetten van IT-beleid, waarbij de ondersteuning en beheersing van productieprocessen speciale aandacht krijgt. Daarom zal Bob zijn werktijd verdelen over de verschillende productielocaties.

Ondertussen blijft Andante actief op het gebied van systeembeheer en IT-support. Op vaste tijdstippen zal Bernard Kamperman aanwezig zijn op de locaties A2 en A5. Voor meer informatie of een ondersteuningsvraag kun je je per mail melden bij het secretariaat van Bedrocan International, waar Agnes Wilson eerste aanspreekpunt is: a.wilson@bedrocan.com

Ondertussen in Emmeloord

Zoals in de vorige nieuwsbrief aangekondigd, is op locatie A5 begonnen met diverse GMP-acties. Zo lopen de medewerkers QA Alwayn Bacas en Cassandra Weerman dagelijks de zogenaamde QA-rondes. Deze observatiewandelingen

zijn bedoeld om situaties die een bedreiging vormen voor kwaliteit en veiligheid in kaart te brengen en medewerkers te ondersteunen bij het voldoen aan GMP-eisen. Dat gaat goed, zegt Cassandra. “Zo hebben we aangegeven dat de sluizen vrij en schoon moeten zijn en daar is door de betrokken afdelingen heel goed op gereageerd. De medewerkers bij zowel Verwerking als Kweek hebben ook direct aandacht besteed aan het feit dat de vloeren zoveel mogelijk vrij moeten zijn en er werd ook meteen opvolging gegeven aan de constatering dat sommig materieel – schaartjes bijvoorbeeld – onveilige situaties kunnen opleveren.”

De QA observaties en daily comments worden allemaal zorgvuldig administratief verwerkt. Het valt Alwayn en Cassandra op dat een aantal medewerkers ook hardop meedenkt over mogelijke risico’s én oplossingen. Alwayn: “Er zijn diverse collega’s die meedenken en aangeven waar het op gebied van kwaliteit en veiligheid beter kan. Daar zijn we heel blij mee. Op sommige aandachtspunten kunnen we meteen actie ondernemen. Op andere kunnen we niet direct feedback geven, maar het heeft onze aandacht en we komen er zeker op terug.”

“We hopen dat de collega’s van de afdelingen Kwekerij en Verwerking al gewend raken aan onze QA-rondes. Het is in ieder geval goed om te merken dat het gros van de mensen het grote belang begrijpt en weet waarom we het doen.”

Even voorstellen (II)… Robin van Velzen

Sinds juli is dr. ir. Robin van Velzen tijdelijk aan Bedrocan verbonden. Robin, die gestationeerd is bij de Wageningen Universiteit en in ieder geval tot en met december 2018 op de loonlijst staat, is plantwetenschapper met ‘genetica’ als specialisatie. Daarbij gaat het onder andere om diepgaande kennis van het DNA bij verschillende plantensoorten, waaronder ook cannabis. De belangrijkste taak van Robin is de coordinatie van het Bhutanics-project, waarbij Bedrocan met de Wageningen Universiteit, de Universiteit van Amsterdam en plaatselijke partijen wetenschappelijk onderzoek verricht naar cannabissoorten in de Aziatische bergstaat Bhutan (zie ook eerdere nieuwsbrieven). Daarnaast onderhoudt Robin nauw contact over genetisch onderzoek van cannabissoorten met de Dalhousie University in Nova Scotia, Canada en staat hij onze Research & Development-afdeling bij.

Agenda

3, 4, 5 september – Bedrocan International Summit (Emmeloord, Veendam)

5 september – Bedrocan BBQ

11 september – Bedrocan informatiebijeenkomst (Emmeloord, Veendam)

Contact Us

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Not readable? Change text.

Type hier het zoekwoord en druk op enter